ขอแรงคนชุมพร.. ขึ้นโขนชิงธง 2552

งานประเพณีของเรา งานแห่พระแข่งเรือที่เป็นชื่อเป็นเสียงให้กับเมืองหลังสวนเรา ก็ถูกคนบางกลุ่มมาทำลายและเหยียดหยามงานที่บรรพบุรุษชาวลุ่มแม่น้ำหลังสวน (พะโต๊ะ ทุ่งตะโก ละแม ปังหวาน ปากน้ำ หลังสวน) ตัวอย่าง เช่นงานแห่พระปีนี้ tpbs ควรจะมาถ่ายทอด งานที่เป็นเอกลักษณ์ ของท้องถิ่นเราที่แสดงถึงความเป็นตัวตน ของคนลุ่มแม่น้ำหลังสวน แต่กลับถูก ทำลายและแย่งชิงไป อยู่อย่างไรกันคับ ชาวหลังสวน เรากำลังจะทำให้งานนี้เป็นทั้งศิลปะ และเป็นทั้งวัฒนธรรมที่กินได้( การที่คนได้รับรู้ถึงความเป็นไปเป็นมาและเข้ามาร่วม ในงานประเพณีแห่พระแข่งเรือขึ้นโขนชิงธง ของเราผ่านทางสื่อสารมวลชนข้างต้นที่เอ่ยไปแล้ว ล้วนเป็นเรื่องที่ควร กระทำอย่างยิ่ง เราชาวหลังสวน ทั้งปีไม่มีงานอะไรที่แสดงถึงตัวตนของเราได้ดีเท่ากับงานแห่พระแข่งเรือขึ้นโขนชิงธงอีกแล้ว ถ้าพวกเราชาวลุ่มน้ำหลังสวนไม่หวงแหน และ ถือเป็นวาระ ของชาวหลังสวนผมว่าในที่สุด เราจะโดน ก๊อป***โชว์ ไปเรื่อยๆ และในที่สุดเราก็จะกลายเป็นอดีต ช่วยกันหน่อยเมืองหลังสวน เป็นเอกลักษณ์ของพวกเรา งานประเพณีแห่พระแข่งเรือ ปู่ย่าของเราสร้างมาตั้ง 165 ปีแล้วช่วยกันรักษา ให้เข้าติดตามความเคลื่อนไหวที่ ลิงค์ http://www.99bayresort.com/index.php?lay=boardshow&ac=webboard_show&WBntype=1&Category=99bayresortcom&thispage=1&No=1272601

..ผมพึ่งเคยอ่าน เคยได้ยิน ก็จากบทความตามที่อ้างถึง ..ว่างานประเพณีการแข่งขันเรือยาว "ขึ้นโขนชิงธง" มีการจดลิขสิทธิ์ ที่อื่นนำไปจัดงานไม่ได้ ฮืม

อย่างไรก็สอบถามผู้รู้ด้วยว่าเป็นจริงอย่างไร

..เท่าที่ฟังพ่อลุงเล่า ครั้งหนึ่งเคยมีเอกชนมาขอซื้อลิขสิทธิ์ "ขึ้นโขนชิงธง" หลายสิบล้านบาท
ทางหลังสวนได้ตอบไปว่า "เงินมากโขอยู่ก็อยากขายเหมือนกัน แต่หาเจ้าของลิขสิทธิ์ไม่ได้ จึงหาผู้รับเงินไม่ได้" ยิงฟันยิ้ม

..งานประเพณี แห่พระแข่งเรือ "ขึ้นโขนชิงธง" เป็นมรดกวัฒนธรรมแห่งลุ่มน้ำหลังสวน ชาวหลังสวนภูมิใจ
การที่เราสามารถเผยแพร่วัฒนธรรมอันดีงามของเราไปสู่ กลุ่มชน หมู่บ้าน หรือจังหวัดอื่นๆ ผมกลับเห็นเป็นเรื่องดี
วัฒนธรรมของเราเป็นที่ชื่นชอบ

..สำหรับเรื่องการถ่ายทอด ทีวี นั้น ผมพยายามตอบมาหลายครั้งแล้วครับ ..ว่าการที่ไปถ่ายทอดทีวี สนามหัววังพนังตัก ไม่มีเรื่องการเมืองเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่อย่างใด
ผมในฐานะผู้ประสานงานคนหนึ่ง และเป็นลูกหลังสวน คงไม่ยินดี หากเป็นไปตามผู้แสดงความเห็นข้างต้น
..ที่ไม่มีการถ่ายทอดสนามหลังสวน เพราะงานประเพณี 2552 ไม่ตรงกับวันอาทิตย์ตามโปรแกรมการถ่ายทอดของทีวีไทย(ถ่ายทอดให้ฟรี) ผู้ประสานจึงผลักดันให้ถ่ายทอดที่สนามหัววังพนังตัก อย่างน้อยที่สุด เราก็สามารถนำเสนอวัฒนธรรม ขึ้นโขนชิงธง ออกเผยแพร่สู่ประชาชนทั่วประเทศ
อีกทั้งเพื่อให้ผู้ชมทราบถึงที่มาของวัฒนธรรม ขึ้นโขนชิงธง ..ในรายการถ่ายทอดสด ทางทีวีไทยยังได้ทำสกู๊ป "ตำนานขึ้นโขนชิงธง" ต้นกำเนิดแห่งลุ่มน้ำหลังสวน

..ยินดีมากที่พวกเรารู้สึกหวงแหนวัฒนธรรมของเรา

เพิ่งเข้ามาได้อ่านหัวข้อนี้
   เห็นด้วยกับท่านเจ้าบ้านนะค่ะ
ประเพณีวัฒนธรรมได้ถูกสานต่อเป็นเรื่องที่ดี บางครั้งเราสงวนไว้จนคนอื่นก็มองไม่เห็นแล้วเราเองก็หลงลืมความสำคัญ
แบบนี้น่าเป็นห่วงว่าจะสุญหาย ประเพณีวัฒนธรรมสวยงามแล้วก็มีคุณค่าตรงที่
๑.คนเห็นค่าความสำคัญ แล้วช่วยกันสานต่อ
๒.คนสำนึกรู้แล้วภูมิใจ แล้วช่วยกันส่งต่อ

   ขอยกตัวอย่างชัดๆจากชุมชนวัดขนอน หนังใหญ่
ที่วัดขนอนมีการทำหนังใหญ่ หลังๆมาเมื่อคนรุ่นเก่าเสียไปเด็กรุ่นใหม่ก็ไม่เห็นค่าความสำคัญ จนศิลปะการแกะหนังใหญ่เริ่มจางหายไป
อยู่มาวันหนึ่งเราได้เจ้าอาวาสวิสัยทัศไกล ได้พี่นายเด็กหนุ่มบัณฑิตใหม่ที่รักบ้านเกิดกลับมาช่วยกันสานต่อ
เปิดวัดให้เด็กๆในชุมชนเข้ามาเรียนรู้ แล้วยังแกะวิชาเหล่านี้ส่งต่อสิ่งเหล่านี้เข้าไปเป็นหลักสูตรเปิดสอนกันในโรงเรียนของหมู่บ้าน
เด็กทุกคนในชุมชนเชิดหนังใหญ่ได้ ทุกคนรักและภาคภูมิใจในชุมชน ชาวบ้านมีรายได้ เด็กๆมีกิจกรรมทำ
ทุกคนมีส่วนร่วมจึงทำให้เขาผูกพันธ์และรักในเอกลักษณ์ชุมชนของเขา เขาก็จะกลับมาเป็นกำลังสำคัญของชุมชน
วันนี้วัดขนอนมีพิพิฑภัณฑ์ มีโรงสอนแกะตัวหนัง มีคนสานต่อวัฒนธรรมและสิ่งที่ตามมาคือมีคนชื่นชมในวัฒนธรรม

   อีกที่หนึ่งที่ต้องขอหยิบยกขึ้นมาคือมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
ใช้หลักสูตร international คือไปเรียนตามก้นฝรั่งซะหมด แต่บังคับให้นักศึกษาผู้ชายทุกคนต้องตีกลองสะบัดชัยได้
ผู้หญิงให้ฟ้อนได้ ทุกๆวันศุกร์ใส่ชุดพื้นเมืองมาเข้าชั้นเรียน อย่างน้อยๆคนที่ผ่านมาผ่านไปพบเห็นก็จะถามว่าคุณมาจากไหน
ก็ตอบฝรั่งไปว่า i'm from Thailand. ตอบคนไทยด้วยกันไปว่า "ฉันมาจากเชียงราย" แล้วตอบคนเชียงรายไปว่า "เรามาจากแม่ฟ้าหลวง"
เช่นเดียวกับคนหลังสวนที่มีวัฒนธรรมขึ้นโขนชิงธงที่ดีงามค่ะ เวลาถามคนหลังสวนคนไหนๆก็จะตอบอย่างภูมิใจว่าบ้านฉันมี "ขึ้นโขนชิงธง"มีไม่เหมือนที่ไหน

   สิ่งเหล่านี้ทำให้วัฒนธรรมถูกส่งต่อ
ทุกๆคนเป็นฑูตวัฒนธรรม ช่วยกันค่ะช่วยกันประชาสัมพันธ์บ้านเรา วัฒนธรรมของปู่ย่าเรา
ปรางค์ว่าสิ่งที่สำคัญคือ บ้าน วัด โรงเรียน หาก๓ที่นี้เชื่อมต่อกันเป็นครอบครัวเดียวกันได้ สิ่งดีๆจะเกิดขึ้นอีกมหาศาล

   คนอิสานพูดใต้ยังไงก็ไม่เหมือน ให้เราไปกินอาหารทะเลโคราชก็ไม่สดเท่ากินทะเลปักษ์ใต้ อารมณ์ความรู้สึกเช่นเดียวกันกับดูขึ้นโขนที่ไหนก็ไม่สนุกเท่าหลังสวน
ไม่มีใครลอกต้นฉบับได้เหมือน อย่างน้อยๆก็อารมณ์ของคนดูค่ะ ปรางค์ก็ไม่เคยดูขึ้นโขนชิงธงที่ไหนสนุกเท่าหลังสวน

	ผู้เขียน	หัวข้อ: ขอแรงคนชุมพร.. ขึ้นโขนชิงธง 2552 (อ่าน 9850 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 3 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้