ขออนุญาตแสดงความคิดเห็นสำหรับสามมาตรการ นะครับ
1. การฝึกให้ฝีพายรู้จักการควบคุมเรือมิให้จม
2. การออกระเบียบบังคับให้ใส่เสื้อชูชีพลงแข่งขัน หรือฝึกซ้อม (โดยคณะกรรมการจัดหาเสื้อชูชีพชนิดใช้ก๊าซ รูปแบบที่เหมาะสมสำหรับพายเรือ)
3. การจัดหน่วยกู้ภัยช่วยเหลือกรณีเรือจม
ข้อ 1 การฝึกฝีพายคิดว่าผู้ส่งเรือทุกลำต้องฝึกอยู่แล้วล่ะ แต่อาจจะเชิญผู้ชำนาญการให้ความรู้แก่ฝีพายโดยเฉพาะนักเรียน เป็นพิเศษ
ข้อ 2 การออกระเบียบบังคับให้เรือประเภทนักเรียนที่เข้าร่วมแข่งขันต้องใส่เสื้อชูชีพที่ได้มาตรฐาน (ถ้าเวลาแข่งต้องใส่เวลาซ้อมเขาก็ต้องใส่อยู่แล้วล่ะ จะได้เคยชิน) ส่วนรูปแบบเสื้อผู้จัดการเรือน่าจะเป็นผู้จัดหาให้เหมาะสมกับขนาดร่างกายของแต่ละคน เขาจะได้เก็บรักษาไว้ใช้ในปีต่อไป เพราะนั่นคืออุปกรณ์ที่ต้องใช้ในการแข่งเรือยาว เหมือนกับมวยสากลสมัครเล่นที่บังคับให้ใส่เครื่องป้องกันศีรษะนั่นแหละครับ
ข้อ 3 เห็นด้วยอย่างยิ่งที่ควรจัดเรือและอุปกรณ์กู้ชีพ ให้มากกว่านี้ เพราะหลายอบต.และเทศบาล มีพื้นที่ติดทางน้ำควรมีเรื่อกู้ชีพไว้ใช้งานอยู่แล้ว อย่าไปรอแต่เรือตรวจประมงอย่างเดียวเลยครับ เทศบาลและแต่ละอบต.ช่วยกันจัดหามาเถอะครับ ยังงัยก็ได้ใช้แน่นอน จะได้ช่วยกันดูแลให้ถี่ถ้วนกว่านี้
ขอต่อ....
ข้อ 4 ฝากไปยังผู้จัดรายการสถานีวิทยุในพื้นที่ทุกๆสถานี ช่วยกันเปิดประเด็นนี้กันด้วยนะครับ จะได้ช่วยถกกันในวงกว้างมากขึ้น จะตีเหล็กก็ควรตีตอนที่เหล็กกำลังร้อนนี่แหละครับ
ข้อ 5 น่าจะจัดสร้างอนุสรณ์ให้ระลึกถึงบุคคลและเหตุการณ์ความสูญเสียตั้งแต่ครั้งแรกๆ เพื่อจะได้คอยย้ำเตือนว่า พวกเราจะช่วยรักษาประเพณีแห่พระแข่งเรือขึ้นโขนชิงธง ตราบชั่วลูกชั่วหลาน โดยจะไม่ลืมผู่ที่เสียสละเวลา แรงกาย และโดยเฉพาะการสละชิวิตของพี่น้องชาวหลังสวน [
เห็นด้่วยอย่างแรง.... เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรก
แต่ก็ควรจะเป็นกรณีสุดท้ายแล้วครับ
